We hebben een drukke dag voor de boeg. Eerst Otway lighthouse bezoeken, Tree top walk en daarna naar the twelve Apostles national Park.
In Otway NP leidt een begeesterde gids/marconist/vuurtorenwachter ons rond, en komen we alles te weten over het seinhuis, de vuurtoren, en de scheepswrakken die er voor de kust liggen.
Als er 100 j geleden schepen uit bijvoorbeeld Europa toekwamen, dan seinde de marconist heel wat info door naar Melbourne. Zo wisten ze daar 12 uur voor aankomst, welk schip, met hoeveel overlevenden, en wat aan boord,.. in aantocht was. De kranten publiceerden die informatie en zo wisten wachtende gemigreerden of hun familie eindelijk toekwam, en of ze de zware overtocht overleefd hadden, en konden ze hen gaan opwachten aan de kade.
Boven in de vuurtoren zet de wachter speciaal voor ons de lamp aan. No problem mate, of course it still works. De lamp flikkert helemaal niet, maar staat constant aan. Het is door het draaien, en de weerkaatsing op de vergrootglazen/spiegels die er rond staan, dat het lijkt alsof de lamp aan en uit gaat.
Onderweg naar de Tree top walk zien we verschillende koala's in de bomen zitten. Het zien er zo een schattige lieve 'plushe' knuffelbeestjes uit.
We wandelen tot op 47 m boven de grond, bijna op gelijke hoogte met de toppen van de bomen in het regenwoud. Heel spectaculair zicht op de eucalyptys en black wood trees en op de metershoge varens die beneden staan en heel klein lijken. Ben blij dat er overal stevige hoge hekken staan op de ijzeren paadjes die ons op die hoogte tussen die prachtbomen heen leiden.
En daarna vertrekken we naar de topper van de Great Ocean Road. The twelve Apostles. grillige rots formaties in de zee. Daar komen we de eerste masse toeristen tegen. Heel wat bussen droppen er massa's Aziaten.
De kustlijn is hier inderdaad heel mooi.. spijtig dat het nog altijd niet lukt om onze foto's te posten op onze blog :-(
Maar als ik genoeg batterij heb, zet ik ze nog op facebook. Want daar kan ik wel foto's laden.
Er loopt hier echt heel wat volk rond. En de Amerikanen, Aussies, en Nieuw-Zeelanders haal je er zo tussen uit.. dat zijn degene die altijd vriendelijk groeten als ze je passeren, of die iets vragen of zeggen. De Europeanen en de Aziaten passeren gewoon, geen groet, geen goeiedag, geen woord. Ze kijken zelfs niet op. Van waar komt die koele houding? Alsof wij Europeanen schrik hebben om iemand aan te spreken, of dat het moeite kost om vriendelijk te zijn?
Net zoals bv op het werk 's morgens, aan de lift, waar velen gewoon helemaal niks zeggen. Zonde.
We bezoeken nog enkele mooie sites in de buurt. Je kan er echt wel uren wandelen..Ik voel mijn kuiten...
We hebben al heel wat kilometers berg of en berg af gedaan... straks zeker en vast spierpijn.. Maar het is de moeite.
Daarna rijden we naar Warrnembool. daar gaan we overnachten.. Dat is de streek van de melkveeteelt. ze maken hier de beste kazen, morgen zeker eens proeven!
Het stikt hier van de weilanden met koeien... mega veel koeien... ze hebben zelfs tunneltjes onder de weg gemaakt waar de koeien kunnen oversteken. Hele lange rijen van koeien, mooi achter mekaar, lopen zo van hun wei naar hun boerderij om gemolken te worden.
Morgen trekken we richting binnenland. The grampians NP, here we come ;-)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten