Dinsdag 22 tot donderdag 24 mei: live aboard diving on the Taka
We zijn met een snelle catamaran van uit Cairns, naar de Taka die aan de GBR geankerd ligt, getransporteerd. Onderweg 2 tussenstops aan het rif, voor fundives en voor wie wil snorkelen. We hebben pech met het weer, maar we zien al snel, zelfs met de beperkte zichtbaarheid van slechts 15 m, hoe mooi het rif van Australië is. De kleuren, de variatie aan vissen, zowel de grote als de kleine, zijn overweldigend. Het is net Egypte, maar dan groter en meer. We ontmoeten Wallie, the famous napoleonfish, die verzot is op duikers. Ik denk dat ze hem eten geven, en dat het daardoor komt, maar ik weet het niet zeker. We mogen hem aanraken, hij zoekt zelf contact, en hij is wondermooi van kleuren. En net nu zijn de batterijen van Noel zijn camera leeg, de haaien en de schildpad die we zagen, heeft hij wel nog net gefilmd, maar Wallie is niet meer gelukt… Bummer.. Tja, er is een fotograaf mee, en hij verkoopt zijn foto’s, dus met wat geluk staan we er ook op.
We gaan na 5 jaar duiken dan toch maar voor een hoger brevet gaan. Met onze Padi Open Water Diver mag je niet dieper dan 18 m. en je ziet wel heel veel in de eerste 18 m, maar soms ben je beperkt. En soms is het gewoon plezant om ook eens wat dieper te mogen en kunnen gaan zien wat er allemaal leeft en heerst. En met je OWD zit je af en toe ook in een groepje met beginnende duikers, en dan is je duik beperkt in tijd, omdat ze hun lucht sneller verbruiken.
Op de Taka start onze cursus: eerst een boyancy duik om aan te tonen dat we onszelf onder water goed kunnen bewegen door vnl met de lucht in onze longen te spelen.. Ben toch wel wat nerveus, net als een examen, je weet wel dat je het kan, maar zal het je ook lukken als ze je testen? We doen wat oefeningen en onze instructeur Matt test ons al snel.. En binnen de 10 min schrijft de instructeur op zijn plaatje: you are both very good. Ik ben al wat rustiger ondertussen, oef…
Onze 2de duik is een nachtduik. Daar moeten we ook onze oriëntatiezin tonen.. Dat vind ik maar niks. Sowieso heb ik het niet op nachtduiken, omdat je zicht dan beperkt is tot waar je lamp schijnt en de grote vissen gebruiken je licht om op de kleine te jagen. Je weet gewoon dat er van alles rond je zit en gebeurt en je ziet het niet.. Hmmm, not my cup of tea, maar het moet. Het kost me moeite, moed en heel wat aanmoediging van Noel om uiteindelijk toch de diepte in te zakken en onze verplichte nachtduik goed te beëindigen. Maar ik denk dat er nu geen meer gaan volgen. Al moet ik toch wel toegeven dat ik die laatste 3 minuten dat je op 5 m onder water aan een gewicht vasthoudt, om je safetystop te doen toch wel mooie dingen gezien heb in het licht van de boot. Kleine visjes die nagezeten worden door grote roofvissen en haaien. Ze worden door het licht aangetrokken, en je kan ze van daar uit heel goed observeren. Ik ben uitgeput nadien, 4 duiken op 1 dag, dat kruipt figuurlijk in je kleren en letterlijk in je bloed. En daarna krijgen we nog theorie… maar de instructeur slaat de theorie al snel over en vuurt gewoon de testvragen op ons af. Na 60 duiken, weet je wel al heel wat vanuit de praktijk. De meeste vragen kunnen we zonder enig probleem beantwoorden (dank u pa om de tijd en moeite die je gedaan hebt om me je fysica en chemie uit te leggen vroeger.. Hier komt het goed van pas ;-))
Het weer is nog steeds niet verbeterd, het waait en regent. We voelen het, en veel slapen zit er niet in met het continu wiegen van die boot…
Onze 3de testduik (woensdag) is de diepe duik waarbij we meer dan 18 m en maximum 30 m diep gaan. En die staat om 6.30 u gepland… het is nog donker als we het water in gaan, de zon komt net op…
Dat is geen enkel probleem voor ons, we zakken langzaam aan tot op 26 m en de instructeur toont ons onder water de effecten van de wetten van Pascale door een rauw ei te breken (dat al snel door een vis opgeslokt wordt), en door een zak met lucht te vullen, die later ontploft als we stijgen. Onze instructeur heeft ook een tomaat mee.. Om aan te tonen dat de kleuren onder water heel anders zijn. Ze lijkt eerder op een pruim dan op een tomaat. .en ook die tomaat voeren we aan de vis die ons niet uit het oog verliest. We blijven niet te lang op meer dan 20 m, maar stijgen weer en duiken verder op 15 m waar je door het zonlicht de mooiste dingen ziet. Ook deze testduik is geslaagd. Yes, nog 2 te gaan: onze navigatieduik met kompas (die we ook goed afleggen) en eentje die we mogen kiezen.. We gaan voor de bootduik: we vertrekken met een motorbootje en varen eerst wat uit, via een achterwaartse rol (wat akelig lijkt en velen zelden doen en een deel van de test is) droppen ze ons. We hebben dat echter al heel veel gedaan in Egypte en elders, dus dat is een makkie voor ons.. , en daarna komen we gewoon langs het rif terug naar de Taka. Dat is geen testduik voor ons, maar een fundive! Voordeel is dat je gewoon de stroming zijn werk laat doen, en je geniet van het zicht tot je aan de het duikplatform terug bent. Zo zie je het rif ook waar andere duikers van op de Taka niet geraken, en zie je meestal meer grote vissen, omdat ze niet verjaagd zijn… we zien 5 verschillende schildpadden! Meer dan eens komen we ze tegen Mooi!!! Onze instructeur geeft me wat zeegras en de schildpad komt uit mijn hand eten.. Ongelooflijk, ik kan ze aaien, en ze laat het gewoon toe. Yes, 5 duiken succesvol beëindigd, nu nog wat papierwerk, en we hebben ons advanced brevet.
This was fun.
Vandaag staan er nog 2 funduiken op het programma, maar die skippen we.. Gisteren 4, vandaag 3, en amper geslapen….we zijn uitgeteld en we verkiezen een middagdutje. Genoeg gedoken vandaag, morgen nog 2 fundives, en dan droppen ze ons weer in Cairns. Ik heb geen internet hier, en zal dit morgen posten… en misschien wat aanvullen met foto’s..
Hopelijk slapen we vannacht beter.
And we did.. Het regende en waaide nochtans heel hard, maar we waren zooooo moe dat we er amper iets van gemerkt hebben.
af en toe hadden we een beetje zon, tussen de regen door
onze live aboard boot
Op de boot zit ook een Amerikaanse prof met een 5tal studenten marinebiologen. Ze maken hun thesis over de koraal en de vissen van het rif! Heel knappe koppen en gelukzakken.. Zo een thesis is wel heel plezant! Op donderdag duiken we nog 2 keer rond het mooie koraal. Eindelijk is er af en toe een beetje zon.. Dat maakt de vissen, de bloemen en al de rest onder water nog veel mooier! We zien weer schildpadden, rifhaaien, nemo-tjes, en nog veel meer. Jaja the great barriere reef mag er zijn. Ik denk dat we maar de helft gezien hebben door het slechte weer en de slechte zichtbaarheid, maar het was de moeite!
In de gietende regen varen we weer naar Cairns. We gingen normaal gezien morgen raften en dan nog wat relaxen en koffers pakken. Maar met dit weer zien we dat raften niet zitten. Eerst uitrusten van de vermoeiende duiktrip en dan zien we wel… 
Geen opmerkingen:
Een reactie posten